EK Crossduatlon Targu Mures (Roemenië)

Zaterdagmorgen, 6u local time (= 5u Belgium time), opstaan voor een ongetwijfeld lekker ontbijt. Trap naar beneden in hotel en naar de ontbijttafel. Er liggen pakketjes klaar voor iedereen en de vriendelijke Brit zit al te smullen van zijn ontbijt. Ik zet me bij en open het pakketje. Inhoud: 2 boterhammen, één met salami, salade, augurken, tomaten en wat saus en één met geroosterde kip, salade, augurken, tomaten en een wat andere saus. Ik probeer de 2e boterham, maar mijn smaakpapillen zeggen duidelijk neen tegen dit Roemeense gastronomische ontbijt. Oja, ik bekijk nog even de banaan, maar deze is enkel nog geschikt om in een milkshake te draaien, en zelfs dan nog… Ik ga dus maar terug naar boven en eet wat sandwiches met choco (speciaal recept van medereisgenoot en EK-titelverdediger Kris Coddens). Terwijl Kris en Robin (Bientje) nog liggen te slapen, vertrek ik naar de startplaats onder een stralend zonnetje.

Daar aangekomen fiets in de wisselzone plaatsen en nog wat loslopen en stretchen. Mijn beide benen goed ingetapet want eigenlijk sta ik hier aan de start als een halve invalide. Niet enkel mijn writers block probeer ik weg te krijgen, ook de frictie in mijn beide knieën is wat vervelend, en dan vooral tijdens het lopen. Vooraf nog even de concurrenten wat gezocht uit mijn categorie (een Duitser, een Turk, een Ier en een heel nest Roemenen) en wat gepraat met de Nederlandse bondscoach Cross du – en triatlon.

13094405_534634600041854_6254431282694581839_n

Om klokslag 8:30 gaat de hoorn en hop, weg zijn we. Na zo’n 100m duiken we het bos in om drie toertjes rond de plaatselijke zoo te lopen. Het zijn redelijk pittige toertjes van 3km elk met zo’n 100 hoogtemeters. Het eerste rondje gaat relatief vlot, ik zie de Duitser en Turk lange tijd voor me uit lopen. Tijdens het 2e rondje laat ik ze lopen terwijl ik een klein beetje gas terug neem. Het gaat vlotjes en ik heb geen last van mijn knieën. In de verte hoor ik enkele wilde dieren in de zoo brullen. Het 3e en laatste rondje gaat iets minder vlot en tijdens de lange afdaling voel ik lichtjes mijn (geblesseerde en ingetapet) rechterknie. Ik zet door en kom na 46 minuten in de wisselzone.

Daar wissel ik relatief vlot en spring de mountainbike op. Het eerste deel van het lusje is wat op en af, en tijdens de verkenning op vrijdag ging dit redelijk vlot. Nu liep het een pak minder want de  beentjes waren al wat verzuurd van het lopen. Ik kon echter nog enkele atleten oprapen en vond een redelijk tempo. Na het 1e deel kwam er een lange afdaling gevolgd door een lange en op het laatst een steile klim. Zo heb ik ze graag en ook daar haalde ik nog enkele atleten in (uit andere age groups).

ETU_Cross_Du_2016-1-660x330

Zo ging het 4 ronden lang en ik kende weinig problemen, behalve dat het goed afzien was en het toch een pak lastiger was dan ik na de verkenning verwacht had. De steile klim was iedere keer overleven en aftellen, maar nergens moest ik afstappen en lopen. Na 1u26min te biken kon in opnieuw wisselen. Tegen deze wissel zag ik op, omdat ik mijn knie al lichtjes voelde. Na 10 meter, ik was nauwelijks de wisselzone uit, voelde ik al dat het niet goed zou komen. Het zou net zoals het fietsen worden, zo weinig mogelijk lopen… Ik probeerde dan maar allerlei stijlen uit om te lopen, zoals met een gestrekt been lopen, achteruit lopen, hinken, op de tenen lopen… Het zag er waarschijnlijk niet uit, maar opgeven ging ik niet doen. Deze 3km liep/wandelde/hinkte… ik uiteindelijk in 27 minuten. Ik arriveerde als 4e in mijn age group. Net geen medaille dus. Als ik en was ik en indien ik… maakt niets uit. Met deze 4e plaats ben ik heel tevreden. Nu snel herstellen van de blessure en op naar de BeMC en de Xterra’s van PortuKnal, België en Frankrijk.

Er stond nog een belg aan de start en die won goud bij de 50 plussers. Dikke proficiat Didier!

13007131_534628360042478_6203236215257295047_n

Oja, voor ik het vergeet. Op zondag ging ik nog kijken naar de wedstrijd van medereisgezellen Kris (Coddens) en Robin (Schuermans). Kris verdedigde zijn titel en was erop gebrand om terug Europees Kampioen te worden. Dit lukt jammer genoeg niet, en Kris werd 5e overall en 4e bij de grote jongens (Elite). Robin had tijdens de week voor dit EK de griep gekregen en startte zonder verwachtingen. Hij werd 14e overall en 4e bij de kleine jongens (Under 23). Proficiat aan beiden!

European Championship Cross duathlon
European Championship Cross duathlon

Verder was het terug een superweekendje vol avontuur, ontdekkingen en ontmoetingen in Roemenië, zie foto’s hieronder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s