Nisraman & Xterra Schalkenmehren

Zondagmorgen 26 juli 2015, vanop onze camping in Luxemburg vertrekken we richting Nisramont. We, dat zijn Glenn, Robin, Donavan, Julie, Delphine en uiteraard mezelf. In Nisramont staat de Nisraman op het programma. Dat is 1km zwemmen, 42km fietsen met de koersfiets op een naar mijn inziens ‘licht’ heuvelachtig parcours, 16km mountainbiken in het walhalla van de Belgische mountainbikewereld en als toetje nog 10km trailrun waar ik tijdens de laatste kilometer mijn gewicht in Chouffe ga winnen.

Nisraman

Omstreeks 9u30 staan we klaar om in het ruime sop te springen. Aangezien Julie en Delphine geen zin hebben om ons te bevoorraden, hebben ze zich nog last-minute ingeschreven om ook mee te doen. Ikzelf sta klaar op de 2e rij na Glenn, in wiens spoor ik zal proberen te zwemmen. Eénmaal het startschot gegeven is, springen we allemaal gezwind als echte dolfijnen het water in. Ik zwem als nooit te voren en laat iedereen ruimschoots achter mij. De enige die nog enigszins kan volgens is warempel Julie. Blijkbaar heeft ze de dag van haar leven.

Ik kom als 1e uit water na zo’n 10 minuutjes gezwommen te hebben. Ik bestijg mijn koersfietsje en begin aan de Côte de Filly. Met mijn superbenen vind ik de goede cadans en helemaal alleen fiets ik naar boven. Ondertussen komt de rest uit het water en beginnen ze ook aan de Côte de Filly, terwijl ik al de Mur de Maboge aan het temmen ben. Na mijn 1e passage aan de meet moet ik nogmaals de Côte de Filly en de Mur de Maboge doen. Hier krijg ik echter een klein hongerklopje. Ik stap eventjes af aan een plaatselijk eetstandje en trakteer mezelf op een goed pak frieten. Na dit lekker intermezzo spring ik terug de fiets op, en net op dat moment komen Donavan, Robin, Glenn, Julie en Delphine aansluiten. We respecteren de regels en rijden elk op 10 meter afstand van elkaar. Nadat we dit 2e toertje gereden hebben, zitten de mannen nog samen. Julie en Delphine zijn wat blijven plakken in de winkelstraat van Nisramont.

Nisramont

Ik wissel heel snel van koersfiets naar mountainbike en kan ik poleposition beginnen aan het mtb-gedeelte. Hier moet Glenn ons logischerwijze laten gaan. Hij had toch beter die cursus “Techniek op de Mountainbike” van Carl Salomez gevolgd… Ondertussen speel ik wat met Robin’s en Donavan’s voeten. Ik laat ze in de waan dat ze beter zijn en rijd wat achter hen zodat ik een mooi overzicht heb, en ik nog wat kan Carfelen (= al sportend op het gemak genieten van de mooie moeder aarde).

Als laatste staat 10km trailrun op het programma. Dit is iets wat me echt ligt. Op slechts enkele seconden afstand van Donavan en Robin start ik aan deze afsluitende proef. Terwijl Donavan en Robin elkaar bekampen en een discussie beginnen over wie nu het mooiste lichaam heeft, speel ik de derde hond in het spel. En zoals iedereen weet, heeft de derde hond altijd prijs. Tijdens de 1e passage van de “Wall” loop ik naar boven en laat de twee al bekvechtend achter. Het loopwonder dat Glenn heet, is ondertussen als 4e hond bij Donavan en Robin aangekomen. Jammer genoeg voor hem heeft de 4e hond zelden prijs…

Ik start met ruime voorsprong aan het laatste rondje trailrunnen. Ik begin te temporiseren zodat ik de laatste kilometer nog eens voluit voor de volle 68kg Chouffe kan gaan. De laatste kilometer inclusief de “Wall” vlieg ik naar boven, spring over de prikkeldraad en loop richting finish. Ik steek mijn handen al van ver in de lucht en triomfeer als nooit tevoren. Ik kijk op mijn garmin en zie dat ik de laatste kilometer afgelegd heb in een tempo van 4:59’58”. Laat die Chouffe maar komen (graag Mc Chouffe indien mogelijk).

Chouffe

Terwijl ik volop geniet van de vele wulpse dames die mij en mijn kathedraal van een lichaam komen proficiatiseren, eindigt Glenn tenslotte nog net voor Robin en Donavan die al koprollend en in elkaar verstrengeld over de meet komen. Beiden krijgen de 3e plaats toegewezen aangezien het niet uit te maken is wie zijn been of arm er nu eerst over de streep was. Julie en Delphine komen iets later hand in hand over streep als 1e dame.

Nadat ik alle felicitaties en prijzen in ontvangst genomen heb, vertrekken we terug richting Luxemburg naar de camping waar we nog een week verblijven. Eénmaal daar aangekomen, is het nieuws dat ik gewonnen heb er blijkbaar al weid verspreid en staat er een ontvangstcomité klaar.

Hawaii

Na een gans weekje trainen en decompressie-McChouffe-comazuipen, doen we nog een wedstrijdje, namelijk de Xterra Schalkenmehren in Duitsland. Tijdens deze Xterra moeten we 1.5km zwemmen, 32km mountainbiken en 9,6km trailrun. Ook hier leg ik ze er allemaal op en na 2 overwinningen op rij besef ik dat het niet meer beter kan, en beslis ik dan ook om te stoppen als amateur en volwaardig prof te worden.

Uiteindelijk keren we tevreden en met een volle camionette vol prijzen en nog 12kg Chouffe terug naar huis. Voor de trouwe lezers: op zondag 2 augustus of ten laatste maandag 3 augustus volgt de volgende episode van deze geweldige blog aka epos.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s