Kwarttriatlon Bredene – Oostende

Na op zaterdagavond nog een warme chocomelk en enkele plat waters gedronken te hebben in de “Moustache” was ik volledig klaar voor de kwarttriatlon te Bredene – Oostende. Ik vertrok zondag iets voor de middag, liet enkele pony’s op wandel netjes oversteken, had op de ring van Roeselare voor het eerst in mijn leven (en waarschijnlijk het laatst ook) 8x op rij groen licht. Ik kon dus vlot richting Bredene rijden. Door het extreem mooie weer had ik ook geen last van files op de autosnelweg richting zeetje.

Eenmaal aangekomen ging ik snel het fietsparcours wat verkennen. De wind zou er een harde wedstrijd van maken, en alleen rijden was gelijk aan zelfmoord. Het zal waarschijnlijk de enige keer zijn dat ik dit zeg, maar ik was blij dat het een drafting wedstrijd was. Voor de leken onder ons: we mochten in elkaars wiel zitten en profiteren van het werk van een ander (of een ander kon profiteren van je eigen werk). Samenwerken kon uiteraard ook.

Aan de inschrijvingen stond dat het water lekker gezellig 15,87° had. Dat viel goed mee, het was buiten ook maar zoiets, dus veel verschil zouden we niet voelen. II kreeg er het magische nummer 100. Ik ging naar de spuikom en deed snel mijn wetsuit aan (gelukkig was de zwemstart niet aan het naaktstrand) en kreeg het zo toch nog wat warm aan de oevers van de spuikom. Ondertussen waren mijn liefste supporters aangekomen om mij aan te moedigen. Bij deze bedankt ma en pa om het weer te trotseren en te komen supporteren.

DSC_4738

DSC_4740

Om klokslag 2 uur begonnen we met zwemmen in een wilde, zoute en koude spuikom. Ik kreeg al snel enkele slokken water binnen en ik zwom redelijk zigzaggend richting 1e rode boei. Door de golven geraakte ik niet in mijn ritme en moest ik noodgedwongen enkele stukken schoolslag gewijs zwemmen. Naar het einde toe begon mijn maag tegen te pruttelen en al kokhalzend zwom ik verder. Na 24 minuten klom ik op het ponton en liep naar mijn fiets.

Na een vlotte wissel (waar ik nog eventjes aan het dansen sloeg, zie foto) sprong ik op mijn fietsje. Na 100 meter kwam er een atleet mij voorbijgestoven en ik dacht, dat wiel moet ik hebben. Samen raapten we renner voor renner op. Hij was nog iets sterker dan mij en hij deed dan ook het meeste kopwerk. Veel renners probeerden, maar slaagden er niet in om ons te volgen. Uiteindelijk na een 1e ronde waren we toch met 4 man die konden ronddraaien. Ikzelf had het lastig om mee rond te draaien en ik sloeg nu en dan mijn beurt eens over. Met een 34e fietstijd was ik achteraf gezien tevreden.

DSC_4743

DSC_4752

Na opnieuw een vlotte wissel, dit maar zonder dansjes, begon ik te lopen. Ik merkte al snel dat mij maag en darmen niet goed waren. Ik probeerde de pijn te negeren, maar ik begon trager en trager te lopen en de pijn verergerde met iedere stap die ik zette. Na enkele keren al gewandeld te hebben, duwde ik op de stopknop van mijn garmin. Het was duidelijk mijn dag niet geweest…

DSC_4754

Ontgoocheld en ontevreden reed ik naar huis met toch alweer een ervaring rijker. Op naar de Hagelandse chrono, met enkel fietsen op het programma.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s